Cor Kamminga
Sinds midden jaren 80 actief in en met ‘duurzaamheid’. In 2000 begonnen met KNN, samen met Klaas Jan Noorman. Ons onderwerp was de energietransitie. Nadat Klaas Jan in 2008 afscheid nam, is het accent verschoven naar materialen, de grondstoftransitie. Waar ik vooral veel voldoening uit haal is wanneer ideeën en initiatieven tot wasdom komen en het verschil kunnen gaan maken. Er wordt al genoeg gepraat en gefilosofeerd. Misschien kun je mij wel het best aanduiden als het ‘inhoudelijk geweten’. Met de kennis en kunde die ik beschikbaar heb van mijn bedrijf Ecoras, kunnen we binnen Oh My World instaan voor de juistheid van wat we naar buiten brengen.
Er is een enorm grote groep mensen die de relevantie en de urgentie van ‘duurzaamheid’ ziet, of het nu gaat om klimaatverandering of biodiversiteit, om maar eens wat te noemen. Deze groep wordt nu grotendeels niet bereikt. Om echter verandering in de juiste richting te realiseren is dat juist wel bittere noodzaak. Oh My World levert daar een bijdrage aan en is daarom (meer dan) relevant. Een persoonlijk voorbeeld is veeteelt. Dat de veeteelt een grote impact heeft op onze leefomgeving is duidelijk. Deze wetenschap zou eigenlijk onze consumptiepatronen meer moeten sturen, ook die van mij. Alleen daar zit ook voor mij een worsteling. Ik vind vlees gewoon lekker, dat maakt een 100% overstap naar vegetarisch eten voor mij nu nog feitelijk onmogelijk (alhoewel we wel 50% van de tijd vleesloos eten). Daarnaast maak ik veel kilometers in onze auto, niet in de laatste plaats om naar ons huisje in Zweden te gaan.
Ik doe mee met Oh My World om een bijdrage te leveren aan een leefbaardere wereld voor de toekomstige generaties. Bovendien krijg ik enorm veel energie van het samenwerken met Perry en Barry die vanuit soms een heel andere invalshoek tegen onze materie aankijken. Dat is verfrissend en vooral erg leuk. En boven hebben een ambitie: binnen 3 jaar hét toonaangevende platform in Nederland zijn als het om duurzaamheid gaat.
Perry ten Hoor
Duurzaamheid is voor mij niet een kwestie van zwart of wit en goed of fout, maar van alle beetjes helpen en doen wat bij je past. We hebben een huisje op Kreta en daar vliegen we meerdere malen per jaar naar toe. Ik heb daar geen schaamte over. Het gaat erom hoe je een en ander compenseert. Daarginds leven we van de zon en gebruiken we bergwater voor alles. En dan staat in Nederland de verwarming uit. Weer thuis doen we de nodige dagelijkse duurzame dingen. Misschien niet zoveel als de hardcore duurzaamheidsfreaks, maar misschien wel iets meer dan de gemiddelde Nederlander. En daar gaat het ook niet om. De vraag is wat haalbaar en zeker ook betaalbaar is voor jou als individu.
Vandaar ook Oh My World. Wat kun jij veranderen in je eigen omgeving, je eigen wereld? Vaak zijn dat kleine stapjes, maar soms grote zaken als zonnepanelen, warmtepompen en elektrische auto’s. Het gaat om de som der delen. Duurzaamheid is voor een groot deel een kwestie van intrinsieke motivatie. Zelf voelen en gemotiveerd zijn dat zaken anders moeten. Anderen die mij met een opgeheven vingertje vertellen wat niet mag of wat wel moet, zitten al snel in mijn allergiezone. Oh My World moet een handelingsperspectief bieden aan die hele grote groep Nederlanders die wel aanvoelt dat ze iets met duurzaamheid moet maar niet concreet weet hoe. Zonder betweterig opgeheven vingertje.
Barry Kok
Mijn credo? Alles in het leven draait om balans. En die balans is ver te zoeken op het moment. Het gaat te goed met ons en daardoor zijn we met teveel mensen, teveel dieren, teveel eten, teveel afval, teveel vervuiling, kortom... teveel van alles. Corona heeft z'n best gedaan radicaal in te grijpen, maar ook daarop hadden we relatief snel een antwoord en konden we weer verder met onze kop in het zand steken. Begrijp me niet verkeerd, ik ben verre van een wereldverbeteraar, ben dol op vlees, rij weliswaar electrisch, maar aanvankelijk alleen maar omdat het goedkoper was, scheid afval omdat 'het hoort' en liet veel te vaak lampen of verwarming aanstaan als ik wegging. Ik wist in de verte wel dat het niet goed was, maar dacht net als velen dat het wel meevalt. Dat kwartje is pas niet zo heel lang geleden gevallen. Door mensen in mijn omgeving ging ik wat series kijken over duurzaamheid, voeding, sporten, vervuiling etc. Vooral 'Down to earth' en 'Game changers' deden mij inzien dat het anders moest. Dat het niet meevalt en dat alle kleine beetjes wél helpen. Maar wat zijn dan al die kleine beetjes? Wat zijn die kleine dingen die je anders kunt doen zonder dat het veel moeite kost? Want we (en dus ook ik) willen wel veranderen, maar niet te snel en niet te ingrijpend. Het moet wel leuk blijven. Maar als we allemaal iets bewuster omgaan met alles, even nadenken en af en toe stilstaan en op Oh My World kunnen lezen hoe we de kleine dingen iets beter kunnen doen en liefst op een leuke manier, komen we steeds dichter bij een nieuwe balans en kunnen mijn 3 kinderen ook nog even genieten van onze planeet. Ondanks dat zij er toch elke keer weer van balen als er vegetarische kip op tafel staat i.p.v. echte :-)
